หอประชุม มวก. 84 พรรษา มหาวชิราลงกรณ์ มหาวิทยมาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย(มจร.) อ.วังน้อย จ.พระนครศรีอยุธยา เมื่อวันที่ 26 ก.ย. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ได้จัดสัมมนาทางวิชาการ “ผลงานวิทยาลนิพนธ์ดีเด่น ประจำปีการศึกษา 2552” โดยมีพระธรรมโกศาจารย์ อธิการบดี มจร. เป็นประธานเปิดงาน และเป็นประธานมอบรางวัลแก่นิสิตผู้มีผลงานวิทยานิพนธ์ดี และดีเด่น พร้อมกับมอบทุนการศึกษาของพระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว.วชิรเมธี) แก่นิสิตปริญญาโท ท่ามกลางพระคณาจารย์ พระนิสิต นิสิต และนักศึกษาทั้งส่วนกลางและวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาฯ ทั่วทุกภูมิภาคเข้าร่วมการสัมมนาเป็นจำนวนกว่า 1,800 รูป/คน

                พระมหาสมบูรณ์ วุทฺฒิกโร รักษาการรองคณบดีบัณฑิตวิทยาลัย กล่าวถวายรายงานว่า บัณฑิตวิทยาลัยได้จัดการศึกษาระดับพุทธศาสตร์มหาบัณฑิต ตั้งแต่ปี 2551 ถึงปัจจุบัน มี 12 สาขาวิชา คือ พระพุทธศาสนา ปรัชญา บาลี ธรรมนิเทศ วิปัสสนาภาวนา รัฐศาสนศาสตร์ การบริหารการศึกษา ชีวิตและความตาย พุทธศาสตร์และศิลปะแห่งชีวิต ภาษาศาสตร์ ศาสนาเปรียบเทียบ และการจัดการเชิงพุทธ ทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค และเปิดหลักสูตรพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต ทั้งที่เป็นหลักสูตรภาษาไทย และหลักสูตรนานาชาติ ในปี พ.ศ. 2543 รวมมีผู้สำเร็จการศึกษาไปแล้วทั้งสิ้น จำนวน 676 รูปคน เฉพาะในปีการศึกษา 2552 มีผู้สำเร็จการศึกษา จำนวน 277 รูป/คน

                พระมหาสมบูรณ์ กล่าวต่อไปว่า ในการจัดสัมมนาครั้งนี้ ได้จัดให้มีกิจกรรมต่างๆ ประกอบด้วยการปาฐกถาพิเศษ การสัมมนาวิทยานิพนธ์ การจัดนิทรรศการทางวิชาการของบัณฑิตวิทยาลัยส่วนกลาง วิทยาเขต และวิทยาลัยสงฆ์ จำนวน 16 แห่ง โดยได้รับความร่วมมือและการสนับสนุนจากผู้บริหาร คณาจารย์ เจ้าหน้าที่ และนิสิต นอกจากนั้นยังได้รับความร่วมมือจากสื่อมวลชน เจ้าหน้าที่ตำรวจ องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพฯ บริษัทเอกชน และประชาชนทั่วไป ทั้งด้านเอกสาร อาหารและเครื่องดื่ม เป็นต้น

                พระธรรมโกศาจารย์  อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  กล่าวภายหลังการแสดงปาฐกถาพิเศษ เรื่อง “ทำวิทยานิพนธ์อย่างไรให้ประสบความสำเร็จ” ว่า ครั้งแรกมหาวิทยาลัยฯได้ทำการเปิดสอนระดับปริญญาโทเพียง 2 สาขาวิชา คือ พระพุทธศาสนากับปรัชญา แต่ได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้นแม้เราจะบังคับว่าต้องทำวิทยานิพนธ์ทุกสาขา เพราะถือว่าการทำวิทยานิพนธ์เป็นสิ่งที่ทำให้ต้องหาความรู้ด้วยตนเอง เนื่องจากแหล่งความรู้มีทั่วไป เช่น ความสื่อต่างๆ ซึ่งจะต้องเรียนรู้ด้วยตนเองแล้วมาเรียบเรียงเขียนเป็นวิทยานิพนธ์ จะทำให้เราได้นักวิจัย นักวิชาการ ด้วยการจัดการศึกษาวิธีนี้ทำให้เกิดความสนใจมากขึ้น ทำให้ต้องขยายสาขาเพิ่มขึ้นเป็น 12 สาขา โดยกำหนดให้ต้องทำวิทยานิพนธ์เกือบทุกสาขา วิทยานิพนธ์ที่ได้คุณภาพจะต้องเป็นไปตามมาตรฐานที่มหาวิทยาลัยตั้งไว้ นอกจากจะเป็นเรื่องระเบียบวิธีวิจัย เราได้สอนวิธิทำการวิจัยที่มีคุณภาพแล้ว ผลงานที่ออกมาต้องเป็นผลงานที่สร้างสรรค์และริเริ่มใหม่ ไม่ใช่ไปลอกใครมา ต้องเป็นการนำเสนอสิ่งใหม่และสิ่งนั้นต้องเป็นประโยชน์ต่อสังคม หัวข้อต้องประทบถึงวงกว้าง สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในสาขาที่เกี่ยวข้องหรือนำไปเป็นแบบอย่างให้คนอื่นๆ ต้องทำวิทยานิพนธ์ในแนวนั้น จึงจะเลือกให้เป็นวิทยานิพนธ์ดีเด่น

                อธิการบดี มจร. กล่าวต่อไปว่า ที่ผู้เรียนจะเลือกวิทยานิพนธ์เชิงคุณภาพหรือเชิงปริมาณ ถ้าทำวิจัยแบบเป็นสถิติ แต่เราไม่ถนัดเรื่องตัวเลขก็ต้องหันมาทำวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งมหาวิทยาลัยมีการวิจัยเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ตำรา ซึ่งงานประเภทนี้เหมาะสำหรับพระสงฆ์เป็นส่วนใหญ่ ส่วนในเชิงปริมาณฆราวาสส่วนใหญ่จะชำนาญการทำแบบสอบถาม หรือการรวบรวมตัวอย่างให้ครอบคลุม ซึ่งเราก็เปิดโอกาสให้ทั้งสองฝ่ายได้เลือกหัวข้อโดยปรึกษากับอาจารย์เพื่อให้สอดคล้องกับความถนัดของตัวเอง ถ้าทำในสิ่งที่ไม่ถนัดก็เป็นเรื่องยาก มหาวิทยาลัยจึงเปิดกว้างให้เลือกวิธีไม่ว่าในเชิงปริมาณหรือคุณภาพให้สอดคล้องกับความถนัดของผู้เรียน อย่างไรก็ตามอาจารย์ที่ปรึกษาจะต้องเป็นกัลยาณมิตรที่ต้องคอยให้คำปรึกษา ต้องเรียกผู้ทำวิทยานิพนธ์ที่ท้อถอย หรือประสบปัญหาไม่สู้ต่อให้มาพบปะแล้วให้ข้อแนะนำหรือให้กำลังใจ นอกจากนี้บัณฑิตวิยาลัยก็ต้องช่วยหาวิธีกระตุ้น อย่างเช่นการจัดงานวิทยานิพนธ์ดีเด่น อย่างนี้เรียกว่าปลุกใจผู้ทำวิทยานิพนธ์ให้เกิดการตื่นตัวว่าควรจะต้องมารับฟัง ต้องมาชาร์ตแบตเตอรี่ แล้วกลับไปเร่งทำวิทยานิพนธ์ของตัวเองให้ได้มาตรฐานสำเร็จเป็นวิทยานิพนธ์ที่มีคุณภาพหรือเป็นวิทยานิพนธ์ดีเด่น

                “ในช่วงหลังฆราวาสที่สนใจเข้ามาศึกษาในมหาวิทยาลัยสงฆ์มีจำนวนเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว ให้ความสนใจต่อการศึกษาที่ใช้พระพุทธศาสนาเป็นแกนกลางประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งคือความเชื่อมั่นในมหาวิทยาลัยว่าจะจัดการศึกษาอย่างมีคุณภาพ โดยเฉพาะการจัดกิจกรรมนานาชาติที่เราจัดนี้ หรือการจัดวิสาขบูชาโลกอย่างมีคุณภาพ ถือเป็นตัวกระตุ้นที่ทำให้หลายๆ คนอยากจะมาเป็นคนในของมหาจุฬา หรืออยากมาเป็นสมาชิก อยากมาเรียน อยากมาเป็นศิษย์ ทีนี้พอเข้ามามีจำนวนมากเราก็ไม่สามารถจะรับได้ทั้งหมดด้วยเหตผลสองประการ ประการที่หนึ่งเรายืนหยัดในนโยบายว่า อัตราส่วนของพระและฆราวาสจะต้องในระดับ 30/70 ก็คือใน 100 จะต้องเป็นพระ 70 เป็นฆราวาส 30 ทั้งมหาวิทยาลัย เพื่อให้มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีพื้นที่บริการสำหรับพระสงฆ์ ไม่ใช่เรากีดกั้น เพราะว่าพระสงฆ์ท่านจะไปเรียนมหาวิทยาลัยของฆราวาสย่อมไม่สะดวก แต่ฆราวาสมีมหาวิทยาลัยของรัฐ ของเอกชน สี่ห้าร้อยแห่ง แต่มีมหาวิทยาลัยของสงฆ์เพียง 2 แห่ง ถ้าเราไม่เหลือที่ไว้ให้พระสงฆ์ท่านเรียน แล้วท่านจะไปแย่งใครเรียนที่ไหน” อธิการบดี มจร. กล่าว

ฝ่ายประชาสัมพันธ์และเผยแผ่ ข่าว/ภาพ