วัน ที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔ ซึ่งเป็นวันมาฆบูชาอันเป็นวันสำคัญวันหนึ่งทางพระพุทธศาสนาเป็นวันคล้ายวัน ที่พระ พุทธเจ้าทรงแสดงโอวาทปาติโมกข์ แก่อรหันตสาวกจำนวน ๑,๒๕๐ รูป ที่มาประชุมพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ณ พระเวฬุวันมหาวิหาร แคว้นมคธ และเป็นวันที่พระพุทธองค์ทรงปลงอายุสังขาร ณ ปาวาสเจดีย์ กรุงเวสาลี แคว้นวัชชี อีกด้วย

       พระ โอวาทสำคัญที่พระพุทธองค์ทรงแสดงในวันนั้น เรียกว่า“โอวาทปาติโมกข์” หมายถึง ประมวลคำสอนหลักที่แสดงอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการของพระพุทธศาสนา ดังนี้ พระคาถาที่ ๑ ความอดทน คือ ความอดกลั้นเป็นตบะ (ธรรมสำหรับเผาบาป) ที่ยอดยิ่ง ท่านผู้รู้ทั้งหลายกล่าวสรรเสริญพระนิพพานว่าเป็นธรรมที่ยอดยิ่ง ผู้ที่ยังฆ่าผู้อื่นไม่ชื่อว่าเป็นบรรพชิต ผู้ที่ยังเบียดเบียนผู้อื่นอยู่ไม่ชื่อว่า เป็นสมณะเลย พระคาถาที่ ๒ การไม่ทำบาปทั้งปวง การทำความดีให้ถึงพร้อม การทำจิตของตนให้ผ่องแผ้วนี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย พระคาถาที่ ๓ การไม่ว่าร้ายใคร การไม่ทำร้ายใคร การสำรวมในพระปาติโมกข์ การรู้จักประมาณในอาหาร การนอนการนั่งในที่สงัด การประกอบความเพียรในอธิจิต  (สมาธิชั้นสูง) นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

      สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ประทานพระโอวาทวันมาฆบูชา ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๕๔