เมื่อวันที่ 18-20 พ.ค. 54 คณะครุศาสตร์  ได้จัดโครงการพัฒนาบุคลากรขึ้น เพื่อพัฒนาบุคลากรของคณะให้มีความรู้ความสามารถในด้านการบริหารและการจัดการศึกษา  โดยกำหนดไปศึกษาดูงานด้านการศึกษา สังคม และวัฒนธรรมณ ประเทศสิงคโปร์   มีผู้บริหาร คณาจารย์ เจ้าหน้าที่ ร่วมศึกษาดูงาน จำนวน 39 รูป/คน นำโดย พระครูสุตกิจบริหาร,ผศ. รองอธิการบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนาประเทศ

สิงคโปร์เป็นเกาะเล็กๆ เพิ่งตั้งประเทศใหม่เมื่อ พ.ศ.๒๕๐๘ แต่สามารถพัฒนาประเทศได้อย่างรวดเร็ว ต่อเนื่อง จนสามารถเป็นประเทศชั้นนำของเอเชีย และของโลก จากข้อมูลต่างๆ ผู้รายงานวิเคราะห์ว่า ที่สิงคโปร์พัฒนาได้ด้วยดี เนื่องจากการเมืองและนโยบายที่ต่อเนื่องนั่นเอง  และผู้นำที่ว่า คือ นายกรัฐมนตรี ลี กวน ยู ซึ่งเป็นนายกต่อเนื่องหลายสมัยรวมกว่า ๒๐ ปี และผู้นำท่านนี้ได้รับยกย่องเป็นวีรบุรุษของชาติ ท่านเป็นผู้มีวิสัยทัศน์ว่าจะพัฒนาประเทศอย่างไรจาก
ที่เป็นเกาะเล็กๆ ที่ไม่มีทรัพยากรอะไรมากนัก   ท่านทำในสิ่งที่ถนัด กล่าวคือ เกาะสิงคโปร์เป็นท่าเรือทางผ่านไปอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และออเตรเลีย จึงพัฒนาประเทศไปในทางที่จะเป็นท่าเรือ แหล่งพักผ่อน และการท่องเที่ยว  อีกอย่างคือ สิงคโปร์เป็นประเทศเล็ก มีพลเมืองไม่มาก จึงมีกองกำลังทหารไม่ใหญ่ มีไว้เพื่อป้องกันตนเองเท่านั้น จึงมีนโยบายผูกมิตรกับทุกฝ่ายไม่สร้างศัตรูนั่นเอง ถ้าจะ
ประยุกต์กับหลักธรรมคงจะตรงเข้ากับหลักธรรมสำหรับนักบริหารที่ประกอบด้วย จักขุมา วิธุโร นิสสยสัมปันโน

ด้านประชากร มีความหลากหลายของเชื้อชาติ ศาสนา มีทั้งเชื้อชาติจีนซึ่งนับถือพุทธแบบมหายาน (ประมาณร้อยละ ๗๐) เชื้อชาติอินเดียที่นับถือฮินดู (ประมาณร้อยละ ๒๐) เชื้อชาติมาเลย์ที่นับถืออิสลาม (ประมาณร้อยละ ๘) และเชื้อชาติผสมกับทางยุโรปเพราะเป็นอาณานิคมอังกฤษที่นับถือคริสต์ (ประมาณร้อยละ ๒)  แต่ประชาชนอยู่กันอย่างสงบไม่มีปัญหาด้านเชื้อชาติและศาสนาเลย  นับว่าเป็นสังคม "พหุวัฒนธรรม" ที่น่าศึกษายิ่ง

ด้านการศึกษา สิงคโปร์ได้ชื่อว่ามีมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก บุคลากรมีการศึกษาและความรู้ที่เท่าเทียมกัน และใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการและติดต่อสื่อสารทั่วไป

คณะศึกษาดูงานได้ไปเยี่ยมชมกิจการของสถาบันสมทบมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ (Image of Singapore)  แหล่งชมชุนจีนและอินเดีย อ่าวมารีน่า และการแสดงแสง สี เสียง (Song of the Sea) เป็นต้น
จากการศึกษาดูงานได้ข้อสรุป ดังนี้
๑. พัฒนาชาติด้วยการพัฒนาคน พัฒนาคนด้วยการศึกษา
๒. นโยบายต่อเนื่องเพราะการเมืองนิ่ง
๓. ผู้นำมีวิสัยทัศน์  มีความถนัดเฉพาะด้าน  ประสานประโยชน์
๔. แตกต่างแต่ไม่แตกแยก ด้านเชื้อชาติ ศาสนา เป็นสังคมพหุวัฒนธรรม
๕. ข้าราชการมีเงินเดือนเหมาะสมไม่คอรัปชัน
๖. ใช้ทรัพยากรคุ้มค่าระมัดระวัง และรักษาสิ่งแวดล้อม
๗. ระบบบริการสาธารณะครบถ้วน
๘. สิทธิ เสรีภาพ และความปลอดภัย

แหล่งอ้างอิง http://www.gotoknow.org/blog/dokasok/442399