จากการปาฐกถาพิเศษ ในงานวันบุรพาจารย์และการประชุมใหญ่สามัครประจำปีสมาคมศิษย์เก่า ประจำปี ๒๕๔๙ เรื่อง ธรรมะกับการเมือง ณ วัดศรีสุดาราม กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๔๙ พระธรรมโกศาจารย์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (มจร.) กล่าวว่า การเมืองเป็นเรื่องของอำนาจ ทั้งการแสวงหาอำนาจ การรักษาอำนาจ และการใช้อำนาจ ซึ่งถ้านักการเมือง  ไม่มีธรรมะแล้ว อำนาจที่มีอยู่จะไม่ยั่งยืน โดยธรรมะสามารถทำให้นักการเมืองเป็นรัฐบุรุษ หรือนักการเมืองที่ยั่งยืนได้ ทั้งนี้การเมืองของไทยในระบอบประชาธิปไตยมีความพิเศษเฉพาะแตกต่างจากระบอบการปกครองอื่น ๆ เนื่องจากสังคมไทยมีความหลากหลายทางความคิด ดังนั้นหลักธรรมะที่จะสามารถทำให้สังคมประชาธิปไตยของไทยอยู่ได้อย่างสามัคคีและเกิดความสงบสุขจึงควรที่จะนำหลักขันติและหลักโสรัจจะ คือ ความสงบเสงี่ยมมาใช้
 
        อธิการบดี มจร. กล่าวต่อไปว่า การนำขันติมาใช้จะช่วยให้นักการเมืองรู้จักยับยั้งตนเอง รู้จักฟังผู้อื่น เคารพความคิดเห็นที่แตกต่าง และยอมรับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น เพราะในระบอบประชาธิปไตยให้เสรีภาพทางความคิดของประชาชน ทุกคนย่อมมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันได้ แต่ถ้านักการเมืองไม่รู้จักใช้ขันติก็จะทำให้เกิดความเดือดร้อนแก่สังคม เช่น ใครเขียนบทความวิจารณ์ก็ไปต่อว่าผู้เขียน โทรทัศน์เสนอเรื่องที่ไม่ตรงกับความคิดเห็นของตนเองก็ไปต่อว่าสถานี ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ในขณะเดียวกันจะต้องนำหลักโสรัจจะ คือความสงบเสงี่ยม มาใช้ควบคู่กันไปด้วยจึงจะเกิดผลดี เนื่องจากความสงบเสงี่ยมจะทำให้เป็นคนที่ยอมรับเหตุผล กลายเป็นคนที่มองอะไรรอบด้าน เข้าใจหลักความเป็นจริงของชีวิต เช่น การเลือกตั้งใครที่แพ้ต้องยอมรับว่าแพ้ เป็นต้น
 
        ประชาธิปไตยของไทยยังขาดในเรื่องของขันติกับโสรัจจะ โดยเฉพาะคนที่จะขึ้นมาเป็นผู้นำต้องมีความอดทนเป็นพิเศษ และใช้อำนาจในทางที่ชอบเพื่อประชาชน รวมทั้งต้องมองให้เห็นว่าทุกฝ่ายมีความเท่าเทียมกัน ไม่ได้เห็นพวกของตนดีกว่า จึงจะทำให้อยู่บนเส้นทางการเมืองได้อย่างมั่นคงและสังคมจะเกิดความสงบสุข พระธรรมโกศาจารย์ กล่าว

ข้อมูลจากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ฉบับวันที่ ๑๙ กรกฎาคม ๒๕๔๙ หน้าการศึกษา